همه چیز به همون سرعتی که معنا میگیره معناش رو از دست میده، بنظر این یکجور رسم و قانونه، هیچ چیز مثل قبل باقی نمیمونه چون الان دیگه قبل نیست، الان الانه و خیلی زود هم قراره ناپدید بشه، حتی اگر کاملا بی‌حرکت بمونی هم چند لحظه‌ی بعدش همون قبلی نیستی، کلی سلول قدیمی توی بدنت مرده، قلبت کمی کندتر یا تندتر میزنه و هوای دیگه‌ای توی ریه‌هات وارد میشه، زندگی در تمام ابعادش مدام از ثبات فرار میکنه، دنیا بیقراره اقا، من و تو که بماند