آچالیا

انگار هیچکس حواسش به عجیب‌بودن زندگی نیست، و اهلش که باشی بزرگترین ترس همینه، باور نمیکنی از صادق بپرس، هدایت

آچالیا

انگار هیچکس حواسش به عجیب‌بودن زندگی نیست، و اهلش که باشی بزرگترین ترس همینه، باور نمیکنی از صادق بپرس، هدایت

اورتور

#قالب_دوست_داشتنی_م_:)
آدم گاهی نیاز داره خیال کنه که قوانین زندگی تو این دنیا در حق اون صدق نمیکنه، این هم یه جور دلخوشیه، که برای مدتی فکر کنی با بقیه فرق داری

موسیقی چیزی جز تجارت نیست, وقتی در حضورم "خواننده های تازه به دوران رسیده" را با "شجریان" و "مرودستی و زارعی" را با "هیلاری و پرلمان" مقایسه میکنی!

موسیقی پاپ یا در مفهوم کلی تر , موسیقی تجاری , فقط و فقط تجویز رسانه ای است. خودت به من فهماندی که سلیقه آدم ها از هم متفاوت و منحصر به فرد است, و هر سلیقه ای قابل احترام. با اعتقاد به اینکه هر فردی باید سلیقه خاص و منحصر به فردی در انتخاب یک موسیقی داشته باشد, شرایط حال حاضر موسیقی تجاری تولید داخل این موضوع را نقض میکند.


با گوش دادن به سیل عظیمی از تولید داخل که هیچ کیفیتی ندارند و تقریبا می‌توان همه شان را  در یک سبک بسیار خاص و محدود از موسیقی گنجاند،اینجاست که متوجه می‌شویم که اکثریت مردم علایق یکسانی دارند یا اصلا علایق ندارند! یا به طور واضح‌تر سلیقه ندارند.


در دوره‌های قبل تر , یعنی درست زمانی که رسانه به این شکل وجود خارجی نداشت فاصله آهنگساز و شنونده کم بود. خیلی کم. اینگونه که آهنگساز هر چه مینوشت برای اکثریت قابل فهم و درک بود ، سمفونی های بتهوون در زمان خودش برای همه قابل درک بود. همگی آن را می فهمیدند، در قرن نوزدهم راخمانینوف میفهمیدند و مردم کلاد دبوسی گوش میدادند. در مقابل ش امروز رسیده ایم به جایگاهی که به قول آرنولد شوئنبرگ که مینویسد :

"امروزه با اختراع رادیو و وسایل پخش موسیقی، موسیقی بیشتر به سروصدا تبدیل شده است"...

  • ۳
  • ۹۶/۰۶/۲۷

۱۱ نظر

  • ترجمه انگلیسی و ترجمه فارسی olink.ir
  • همکاری با مدیران وبلاگ ها در نشر ترجمه متون انگلیسی و فارسی. ترجمه متون انگلیسی و فارسی برای دانشجویان و شرکت ها با همکاری مدیران وبلاگ های فعال با کارت تخفیف 35 درصدی برای مدیران وبلاگ ها. در صورتی که حضرتعالی و یا مخاطبان وبلاگ تان دانشجویان و یا افراد متخصص می باشند پیشنهاد همکاری برای تان ارسال شده است. لطفا جهت دریافت اطلاعات بیشتر از وب سایت موسسه به آدرس www.olink.ir بازدید نمایید.

     

    موسیقی ناب کم داریم.
    البته سلیقه ها متفاوته و شاید یه عده ای باشن که همین سر و صدای ارنولد را موسیقی بنماند
    پاسخ:
    اینم میتونه یه نظریه جالب باشه
    قبول ندارم
    پاپ درسته از فلسفه و مفهوم فاصله گرفته (مخصوصا پاپ داخلی) اما بسرعت مردم رو بخودش جذب کرده، چند ده سال قبل، همه پاپ رو یه جوک میدونستن اما الان میبینیم که پاپ پرمخاطبترین رسانه دنیاست، هیچ تفکر، فلسفه، ژانر موسیقی و...ای مثل پاپ بسرعت مخاطب رو جذب نکرده.
    شاید باید بیشتر از این بگیم که چرا پاپ امروزی فلسفه رو از کارهاش جدا کرده ...
    پاسخ:
    خب این خوب نیست. در واقع دوباره باید بگم مردم سلیقه ندارند. پاپ موسیقی ایه که فقط بخاطر سود مالی تولید میشه وگرنه ارزش موسیقیایی نداره.
    خب دقیقا مشکل من هم همینه. چرا باید همه اینقدر سریع جذب پاپ بشن؟ یه جاd کار میلنگه که همون تشخیص ندادن موسیقی خوب از بده.
    سایمون فریت, منتقد و متخصص موسیقی مردم پسند گفته بود: موسیقی پاپ بیشتر یک صنعت است تا هنر.
    این چیزیه که من بهش میگم ابتزال. همه حرف منم همینه. شما وقتی موسیقی خوب نشنوی. و وقتی از صبح تا شب از رسانه فقط موسیقی های سطح پایین بشنوی گوشت عادت میکنه به این نوع موسیقی. درست مثل وقتی که به کسی میگی کتاب میخونی؟ میگه نه! ولی فلان کانال تلگرام رو دارم بریده های کتاب میذاره میخونم. خب ما اینجا هم باز رو به ابتذال میریم. ما توهم خوندن داریم. با خوندن چندتا خط گزیده کتاب از یک سری رسانه که مارو تغذیه می کنن. درست مثل وقتی که موسیقی های رسانه ای رو می شنویم و توهم شنیدن موسیقی داریم.
    چند وقت پیش برای یکی یه مثالی زدم. بهش گفتم در روز چند ساعت میتونی مداوم فلان موسیقی رو گوش کنی؟ گفت نهایت یه ساعت در روز. خب من میتونم بگم اگه بتهوون رو پلی کنن برات. یا شجریان رو پلی کنن برات میتونی 24 ساعت تمام گوش کنی و هیچ حس بدی پیدا نکنی. چون موسیقیه. ساخت داره. هارمونی داره. دو دوتا چارتا داره. به قول شما سروصدا نیست. 
    خیلی مطلب خوبی بود. 
    پاسخ:
    دقیقا در یک کلمه. ابتزال
    و امان از این عادت. یعنی از بدترین ظلمی که آدم میتونه به خودش بکنه اینه که وقتش رو صرف گوش دادن و عادت کردن به موسیقی سطح پایین کنه. که درست کردن این مشکل نیازمند به دو برابر زمانی که صرف شده.
    فک کنم اون کلمه ای خیلی دنبالش گشتم و پیداش نکردم این بود: "توهم موسیقی" اکثر مردم درگیر این توهم شدن.

    ممنون واسه کامنت سازندتون:)
    نمیتونم حرفت رو قبول کنم، اولا که صرفا براساس سلیقه شخصی داری قضاوت میکنی و تعمیم به کل میدی، که حتی اگر درست باشه و موسیقی پاپ رو موسیقی چیپ بدونیم (که البته به هیچ وجه اینطور نیست، بیتلز، الویس، التون جان، مدونا، جکسونها، استیوی واندر، پرنس، ویتنی هیوستون، ایگلز و ... هم پاپ میخوندن، گفتن اینکه پاپ ارزش موسیقیایی نداره خیلی خیلی حرف الکی ایه)
    من کاملا متفاوت نگاه میکنم به پاپ، اینکه درطول 50 سال بشه ژانر اول موسیقی و تاثیر بزرگی روی مردم بزاره کم نیست، چیزی که نامهایی که تو خط اول اوردین باید بیان و درموردش درس بگیرن، نه فقط موسیقی های دیگه که هر دیدگاهی باید از پاپ درس بگیره و ببینه چطور به اینجا رسیده ...
    و اینکه خود پاپ هم باید به اصلش برگرده، اینکه شما اینطور درمورد پاپ میحرفین یعنی اینکه پاپ از فلسفش دور شده و درواقع بی فلسفه شده و دراین مورد منم قبول دارم و دوست دارم مثل پاپهای 10-20 سال پیش (بیشتر درمورد غرب حرف میزنم) که مثل یه فیلسوف با آثارشون رو آدم تاثیر میزاشتن، امروزه هم اثاری اون چنینی بشنوم.
    پاسخ:
    خب من ترجیح میدم که این بحث رو ادامه ندم
    نه که فکر کنین بار علمیم تو زمینه موسیقی اونقدر کمه ک نمیتونم بحث کنم. نه
    فقط احساس میکنم هیچ فایده ای نداره
    و وقتی بحث فایده ای نداشته باشه فقط خودمون رو گول زدیم
    :/ اوکی
    پاسخ:
    :)
  • آقای سر به هوا ...
  • کاملا موافقم با این پست !
    پاسخ:
    خیلی هم عالی:)
    حالا اینا به کنار، این چندسالی که مسابقات خوانندگی باب شده، سلایق هم داره روز به روز نابود تر میشه. 
    مثلا تا 10 سال پیش، حتی 5 سال پیش اونی که میومد و معروف میشد حداقل یه چیزی داشت. الان هرکدوم ازین مسابقات که تعدادشونم قارچ وار هرروز بیشتر میشه مثه مور و ملخ داره خواننده تولید میکنه و اونم چی، نصف بیشترشون فقط کاور خونن و تقلیده، و خییییییییییلی کم پیش میاد خواننده ی خیلی خوبی که موسیقی در حد استاندارد تولید کنه ازشون بیرون بیاد. میان رو استیج و هرکی فرکانس صدای بالاتری تولید کرد و بیشتر تونست نت هارو نگه داره میره مرحله ی بعد. جدی دارم میگم اینو. اگه یکی های نوت بخونه، حتی اگه بد هم بخونه همه به به و چه چه راه میندازن.
    من خودم یه مدت زیادی معتاد اینجور مسابقات بودم، بعد حس کردم سلیقه ی موسیقیاییم داره کم کم نابود میشه. آهنگایی گوش میدادم شده بود درحد همونا. 
    حالا هنوز تو ایران این چیزا فراگیر نشده، و در حد همون استیج و نمیدونم چی چی گوگوشه، اما خیلی مد شده تو کانالا تیکه های همین مسابقات وویس و گات تلنت و امثالهم رو میذارن و من کسایی رو دیدم با سلیقه ی موسیقی خوب، که کارشون شده دیدن اینا و فوروارد کردن و ذکر اینکه وااای چقدر خوبههه و فلان. 

    این از صنعت موسیقی غرب. موسیقی پاپ خودمون هم که معمولا یه کپی از آهنگای آمریکایی و ترکیه ای و یونانیه، و در موارد حتی کپی هم نیست، طرف همون آهنگو ورداشته صدای خواننده رو حذف کرده و روش خونده. 
    و این فقط موسیقی نیست، تو هرچی رو که ببینی همینه. از مد لباس گرفته تا آرایش و چیدمان خونه و هنر و هرچی. 
    الان فقط خودت باید خودتو نجات بدی. خودت باید سلیقه ی خودتو شکل بدی و اگه هرچه زودتر شروع به تجربه و بعدش  گزینش و شکل دادن سلیقه نکنی برات شکلش میدن...
    پاسخ:
    من ناراحت میشم از این اتفاقا و کاری هم از دستم برنمیاد.
    دقیقا همه حرفات رو قبول دارم.
    وضعیت نگران کننده ای داریم

    دو خط آخر کامنت ت ... خیلی تو فکر مره آدم.

    مرسی که نوشتی برام

    به نظر من تنها کسایی که کاری از دستشون برمیاد امثال تو هستن. 
    کسایی که توی این زمینه کار میکنن و خلاقن و میتونن با تولید کارهای خوب، مخاطب رو جذب کنن.
    بعد از کامنت قبلی، به این فکر کردم که یکم بی انصافی کردم درحق موسیقی امروز. وقتی که به چندسال قبل فکر میکنیم که سوپراستارای پاپمون امثال محسن یگانه و اینا بودن که هم شعراشون چرند بود هم آهنگاشون، و وقتی مقایسه می کنیم با الان که چارتار و پالت و امثالهم با موسیقی تلفیقی متولد شدن که حالا نمی گم عالی ن، مثلا چارتار که عملا موسیقیش الکترونیکه و ارزش چندانی نداره، اما حداقل از نظر شعر و آواز قوی ه. یا بعضی از کارهای همایون شجریان که سبک سنتی رو با سبکهای دیگه تلفیق کرده. در صورتی که تا چند سال پیش کسایی که موسیقی سنتی گوش میدادن کلا پاپ گوش نمیدادن و بالعکس، اما الان آوازهای سنتی هم فراگیرتر شده و از شعرهای خوبی استفاده میکنن. یا شعرهای کلاسیک (مثل کارای چاوشی که با اینکه اصصلا ازش خوشم نمیاد اما این کارش یه نوع احیا محسوب میشه) چه شعرای ارجینال مثل همون چارتار که تو گروه خودشون شاعر هم دارن. 
    حالا بگذریم که یکی مثل حامد همایون که خودش آواز کلاسیک و اپراتیک تدریس می کرده راهشو گم کرده یا نیما مسیحا با اون صدای تنور دراماتیک‌ش داره پاپ چرند میخونه به بهونه ی اینکه کلاسیک طرفدار نداره، اما به نظرم الان داریم به سمت و سوی خوبی میریم اگه این خلاقیت ها ادامه پیدا کنه. 
    حداقل داریم شعرها و آوازهای بهتری میشنویم و فقط مونده که موسیقی خوب بهشون اضافه بشه که اون دیگه وظیفه ی سنگینی ه که روی دوش شماهاس :) 
    امیدوارم روزی برسه که این اتفاق بیوفته و موسیقی ایران نجات پیدا کنه..
    پاسخ:
    آره تو فکرم هست. ولی هنوز یکم گیر دارم, مثلا نمیتونم درس حسابی چیزایی رو که از تو مغزم رد میشه رو تبدیل کنم به نت, بنویسمش.
    آره بهتر از قبل شدیم. خیلی . اما بازم خیلی عقبیم...
    من حامد همایون و نیما مسیحا رو درک نمیکنم. بیشتر از نیما مسیحا . حامد همایون...
    چی میخواستم بگم
    آها . مهرداد مهدی و آسو کهزادی رو میشناسی؟؟ :)

    امیدوارم برسه اون روز. نسل جدید(بچه ها) به دو دسته تقسیم میشن. یه عده شون اونایی ن ک خودشون به نحوی با موسیقی در ارتباطن و سمت موسیقی ک گوششون رو خراب کنه نمیرن. من نگران گروه دوم م که در آینده همونایی میشن که حتی باخ رو نمیشناسن ... :(
    من اون آدمه هم که وسط یه دشت پر از گل حواسم به اینه که تیغاشون کجاست:-( آقا گل همون اول یه جا ابتذال اشتباه نوشت شما هم اشتباه نوشتید...دیگگه به هر حال نمیگفتم تو دلم میموند،ببخشید...اما پستتون عالی بود واقعا...من یکی از اون مصادیق ابتذالم که گاهی سرمم به نشانه ی تاسف برای خودم تکون میدم...کاملا فهم موسیقیایی دارم،خودم ساز میزنم،عاشق بداهه نوازیم حتی چیزی که به نظرم توی موسبقی یکم اتفاق خاصی....اما یه وقتایی واقعا یه انرژی و طلب عجیبی برای گوش دادن به موسیقیایی مبتذل دارم که خودمم درکش نمیکنم...به قول استادم تو موسیقی هم مثل تمام شوونات زندگی حالت خوب نیست.
    پاسخ:
    آره:)) راستکی راستکی بلد نبودم چجوری نوشته میشه. و چیزی ک آقاگل نوشت هم اشتباه تایپی بود. مطمئنم:)
    ساز میزنین؟ میشه بپرسم چی؟
    ۳تآر
    پاسخ:
    خیلی هم خوب
    کلی موفق باشین
    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی